дахиад л

дахиад л хайрын тухай бодол толгой ээрнэ. миний хамгийн цагаан сэтгэл, үнэнч дурлалыг минь аваад одсон хайр. Сайхан нь муугаасаа төдийлөн давж гарч чадаагүй ч намайг хүн болгосон, насны уртад мартагдахааргүй энэ л хайр. Ухаангүй хайртай гэж хэлэх хүмүүсийг би ойлгодоггүй ээ. Ухаангүй хайр гэдэг бол угтаа хувиа хичээх л зан. уучлашгүй муухай зан гаргачихаад би чамд ухаангүй хайртай болохоороо юу хийж байгаагаа мэдсэнгүй гэж хэлэх хүн олон байдаг. Ялангуяа хардалтын хар манангаа энэ үгээр л хаацайлдаг. Бас гэр бүл үймүүлж өөр хүнд дурлаж буй эр нөхөр, эхнэр, тэдэнд энэ боломжийг өгч байгаа хүмүүс энэ үйлдлээ ухаангүй дурласан л гэж тайлбарладаг. би ч ялгаагүй л явсан. гэхдээ ухаангүй биш ухаантай хайр л жинхэнэ хайр гэдгийг мэдрүүлж чадсан түүндээ гомдоод ч яахав. Цаашид бид ухаангүй дурласан хүмүүсээ гээл яваад байж болно. гэхдээ жинхэнэ хайр л дараагийн үр дагаварыг бодож, хайртай хүнээ зовохоос өмнө зогсоож чаддаг. би ийм сайхан эрдэмд суралцлаа. энэ хугацаанд зовлон зүдгүүр мэт санагдаж байсан бүхэн намайг хүн жинхэнэ утгаар нь хайрлуулж сурах сургалт байжээ. санал нийлэхгүй хүн байна уу :).
үүнээс гадна би хүний намайг гэх ухаантай хайрыг мэдэрсэн. би жаргалтай байгаа

бороо

шар, ногоон, цэнхэр дусал
шанагаар, хувингаар асгах ус
шалбааг, шавар, шавхай
шаргал дурсамж, шалба норсон бие

гуниг лавшруулан асгарах хур
гутралд арай ч хүргэхгүй шаналал
гурвалжин өрөөндөө би ганцаараа
гудамжинд орох бороог ширтэнэ...............

ээ хөөрхий
эвийлж аргадах шивнээг чинь хааяа би сонсохгүй юм
эрхэмсэг цахилгаан, үзэмжээс чинь эмээхгүй ч
энэ эгшинд харин би чамайг ойлгомоор байна
энэрэл зүрхэнд хурж ариусах ч юм билүү?

шүлэг

тэнгэрийн хаяа, газрын алсаас
тэмүүлэн ниссээр нэгэн шувуухай
тэвэрт минь багтахгүй их цэцэгсийг
тэрлэж суугаа шүлгэн дээр минь унагалаа гэж би зүүдэллээ

үзэглэж суугаа энэ үгс минь
үнэн болоод ухаарлын эгшигтэй
өгөөмөр болоод энхрий ялдам
үүлсээс өндөрт нисэж амссан жаргалын хэлтэрхий болохоор
үнэгчлэх зүүдэндээ ч би шүлэг урлан жарганаа

бичиж суугаа энэ бүхэн минь
биелэлээ олоогүй мөрөөдлийн гунигтай
биеээ мартаж, зовлон хураасан харамсал
бие хүний ганцаардлын минь хэсэг болохоор
бичиглэж суухдаа ч би бодол автана

ай шүлэг минь
аз жаргал, гуниг шаналлыг минь
амьдралын эгэл нэгэн үргэлжлэл болгож
амирлуулж чи минь л намайг тайвшруулах юм даа.

дурлаж, сэтгэл алдарсандаа
дуу аяалж гүйгээгүй ээ би
дутуу байсан бүхнийг мэдрүүлэх шиг
дулаан сэтгэл чинь намайг сэрээлээ
үзэмж төгс гэж би хэлэхгүй ээ
өөрийн чинь надад зориулсан тэрхэн мөчийг
өрөөл бусдаас хулгайлаагүй болохоор
өнгө аядуухан ч тод байсан

хэн нэгнийг хэт сэтгэл хөдлөл, гуниг шаналалгүйгээр зүгээр л инээмсэглэн дурсах аз жаргалын бас нэг хэлбэр мөн. би баттай мэдэж байна :)

яг миний зүүдэлсэн шиг

миний зүүдэлсэн шиг нэг тийм инээмсэглэл

чиний уруул дээр тодорно

алив танилцая залуу минь

ахиад ингэж таарахгүй бол яана

алдаж одоо л нэгнээ явуулбал

амьдралынхаа турш харамсах юм шиг санагдаад байна.

миний зүүдэндээ харсан шиг нэг тийм харц

чиний нүдийг одоо чимэж байна

инээмсэглэх уруул дээр минь уначихсан түүнийг

ингээд л өөр дээрээ байлгаад баймаар

эгшиний дараа бид зөрж өнгөрөх нь

эргээд харахад минь бас над руу хараарай

ингээд л танилцая, итгэж байна

нэг, хоёр, гурав ...............